Landen!

Jawel! na wat vertragingen begint het er nu weer aardig op te lijken. Gister D06 gevlogen en vandaag tijdens D07 bijna m'n aantal landingen verdubbeld.

Eerst even naar het begin van het weekend. Het bleek dat zondag de eerste vlucht met m'n nieuwe instructeur zou worden dus dat ik zaterdag nog vrij was. Er kon dus weer iets gedaan worden. Het werd een middagje in de vorm van een grote band huren en in een paar uur 'Saltriver' afdobberen en ondertussen vele Amerikanen ongeveer alle regels zien overtreden op het gebied van alcohol - drugsgebruik. De budweisers zijn niet aan te slepen en het is af en toe net Amsterdam qua kruidige lucht. Een paar Hollanders met onze 'geweldige' accent vinden ze wel leuk en omdat ÈÈÈMSTERDAM snel wordt gekoppeld aan het gebruik van de hierboven genoemde middelen; 'That must be heaven overthere!'
Aangezien dit het laatste weekend was dat het verhuurbedrijf open was hebben we het zondag nog eens dunnetjes over gedaan. Het verveelt niet snel namelijk, echt relaxen en altijd weer nieuwe mensen die alles van je willen weten. Aan het eind kunnen ze niet meer naar de bus kunnen lopen vanwege het verhoogde promillage.

Zondagochtend is er dan ook eindelijk weer gevlogen! De nieuwe instructeur is een aardige, vrij jonge man. Hij heet Mr. Srikier en kan het allemaal goed uitleggen en geeft ons in de lucht veel vertrouwen. Aangezien beurtje zes o.a. in het teken stond van Practice Forced Landings (gesimuleerde motorstoring en daarna bijna landen) oftewel PFL's, zijn we naar een uiterst klein veld gegaan dat een stukje ten zuiden van Phoenix ligt: Phoenix Regional. Dit veld heeft geen toren die het verkeer controleert dus je moet elkaar vertellen waar je bent, wie je bent en wat je gaat doen. Zo kan je rekening houden met anderen, maar is het ook belangrijk om ongelofelijk goed te kijken waar eventueel ander verkeer zich bevindt. Het heeft ook echt een gruwelijk smalle baan, even een kleine vergelijking: de baan daar is ongeveer evnet zo smal dan de taxibanen op Falcon en ziet er vanuit de lucht uit als een fietspad! Boven het veld trok m'n instructeur zelf het gas dicht om de PFL op een airfield voor te doen. Als de motor (gesimuleerd) uitvalt duw je als eerst de neus naar beneden in een bepaalde stand zodat je het verst kan glijden. Vervolgens kies je een veld waar je gaat landen en hoe je gaat aanvliegen. Daarna werk je een aantal checklists af en maak je de 'Mayday-call' voor de hulpdiensten. Vlak boven het veld geven we weer vol gas om veilig weg te klimmen.
Op Phoenix Regional bleven we echter in het circuit en zodra we het begin van de baan aan de linkerkant passeerde, trok hij het gas dicht en moest ik naar de strip sturen. Je draait dan heel kort omdat je zonder motor niet heel ver kan komen als je maar op 300 m. zit. Geweldig mooi om hem op dat kleine stripje neer te zetten om weer full power te geven!
Hier een filmpje van iemand die op dit veld landt, niet ik. Wij mogen geen foto's/films maken tijdens het vliegen, maar toch een idee hoe het er daar uitziet:



Vandaag om half 7 D07 gevlogen waar we alleen in het circuit van Falcon field bleven. Prachtig gezicht hoe de zon opkomt en iedereen die nog in het donker z'n kist aan het conroleren is. Hieronder een plaatje van hoe zo'n circuit er nou ruimtelijk uitziet:



Ik heb er vandaag zo'n 12 van deze gevlogen in allerlei vormen en dat is machtig mooi om te doen.
De eerste mensen uit onze groep zijn inmiddels al solo gegaan en de rest heeft deze dagen hun check. Dit is om te bewijzen dat je alleen de lucht in kunt én weer terug kunt komen.
Allemaal een lang verhaal en hoop dat het allemaal te volgen is voor iedereen. Maar hopelijk zijn de termen iets duidelijker.
Verder heb ik met Pim nog een volleybal gekocht zodat we af en toe een balletje kunnen slaan in het squashzaaltje hier in het complex.
Morgen vlieg ik om half 6 's avonds Nederlandse tijd. Als het goed is ben ik dan weer over de radio te horen met het callsign Archer four zero Whiskey.
Nu maar even eten en binnenkort weer een verhaaltje over de gebeurtenissen!
Voor ik het vergeet hier één van de groepsfoto's die vorige week zijn gemaakt op het platform. Ik sta in de laatste rij de zesde van rechts.



groetjes,

Max

New instructor

Goedenavond,

Na een aantal mailtjes naar Mr. Haber (training manager) en een gesprekje vandaag hebben we eindelijk een oplossing voor het gebrek aan vliegen.
Aangezien onze huidige instructeur vier studenten heeft uit onze groep en twee uit de eerste groep van onze klas, kunnen we gewoon minder ingepland worden dan de rest van de groep. Daarbij moet de planning blijkbaar nog uitvinden dat zonsondergang betekent dat het donker wordt en aangezien wij op zicht vliegen is een beetje licht wel handig :-).
Door deze redenen zijn Michiel en ik gekoppeld aan een nieuwe instructeur. We zijn vanaf nu zijn enige twee studenten dus qua tijd zit het wel goed! Mr. Haber vertelde dat we elke dag kunnen vliegen vanaf zaterdag of zondag om weer helemaal bij te komen, dus dat is goed nieuws. Opzich wel jammer omdat Mr. Waters ook gewoon goed lesgaf. We zijn hier echter om te vliegen dus dit is waarschijnlijk de beste oplossing.

Gisteren toch beurtje vijf gevlogen. Na exact een week niet gevloegen te hebben viel het me nog alles mee en wist ik het gelukkig nog redelijk en ben weer veilig teruggekomen ;).
Eerst zelf naar het oefengebied gevlogen voor een aantal stalls. Daarna deed m'n instructeur een aantal ground reference manoeuvres voor. Je kiest bijv. een veld uit en daar ga je een rechthoek omheen vliegen. Klinkt makkelijker dan het is, vooral vanwege de wind. Het doel is dan ook dat je goed opstuurt tegen de wind als je verschillende richtingen vliegt met een vaste referentie op de grond.
Daarna nog een S-bocht gevlogen om een weg (gaat het erom dat het een lang recht stuk is) en een cirkel om een vast punt. Ook dit is om de invloed van de wind te begrijpen en deze is groot.
Na deze manoeuvres ook nog een slip gemaakt. Je gooit dan je rudder (richtingsroer die je met je voeten bestuurt) naar rechts en je stuur naar links (of andersom). Je plaatst de kist dan helemaal schuin in de luchtstroom waardoor je veel meer weerstand hebt, gevolg is dan ook dat je als een baksteen uit de lucht valt! Dat is een beetje overdeven maar over een korte afstand daal je wel behoorlijk, best leuk.
Vervolgens het weer beluisterd over de radio, checklisten gedaan, de toren van Falcon Field opgeroepen om weer terug te gaan naar het veld. Er stond deze dagen een flinke wind die tegen de limieten aanzat en die het landen dus vrij lastig maakte. Bovendien waren we al redelijk door de tijd heen dus na de landing meteen teruggetaxiet.
Heerlijk om na een week weer te vliegen, maar eenmaal terug bleek dat ik er de volgende dag wéér niet opstond. Het was al te laat en het rooster was definitief. Vandaag nog wel gebackseat bij Michiel, waarna we ook op vlieggebied afscheid konden nemen van Mr. Waters.
De nieuwe instructeur heeft zijn weekend op vrijdag en zaterdag, dus wij ook. Hij kon hopelijk deze week wel op zaterdag vliegen aangezien wij wat in te halen hebben, dus laten we het hopen. Morgen gaat wel de eerste uit onze groep solo! Jorne heeft vandaag z'n check gehaald dus morgenochtend kunnen we hem het zwembad ingooien!

Een aparte wending, maar hopelijk nu eindelijk iets meer vliegverhalen op de blog!
Overigens vermaak ik me wel prima hier! Gelukkig houden de fitness en het zwembad me nog aardig van de straat!

groetjes

Filmpje!!

En hier de film van het varen! Enjoy !

Qua vliegen wederom iets minder. Stond erop voor vanochtend maar kreeg te horen dat m'n instructeur ziek is zodat ik nu voor de zesde (!) dag achter elkaar niet kan vliegen. Daar moet dus even iets aan worden gedaan.
Gisteren nog met Lex naar een grote mall in Scottsdale geweest; een grote, echte Amerikaanse mall, maar wel mooi! Nieuw overhemd gekocht en de rest van de dag geleerd.
Nu maar even sporten en zwemmen om vanmiddag maar weer te gaan leren.

groetjes

Saguaro Lake

Heey!

Het is een tijdje terug dat ik iets heb geplaatst, vooral omdat er niet echt iets viel te melden. Sinds woensdag niet meer gevlogen dus dat is niet echt ideaal. Een combinatie van een vol rooster, instructeur die het druk heeft en véél kapotte kisten hebben voor deze lange vliegloze periode gezorgd. Toch weer goede hoop dat ik dinsdag beurtje vijf mag vliegen!
En wat doen we als we lang vrij zijn? Dan gaan we leuke dingen doen! Donderdag en vrijdag niet heel veel gedaan. Vrijdag nog wel met een groot deel van de klas gaan eten hier in de buurt, erg gezellig.
Zaterdag zijn we met de hele groep van de KLS (60 à 70 mensen) bij de vliegtuigen op foto geweest, aangezien de KLM haar 90-jarig bestaan dit jaar viert.
Ook stond ik zaterdag om 18:33 op het rooster om te vertrekken voor een vlucht van 1:20 uur. Handig, aangezien de zon ondergaat om 18:39 en we dan niet meer mogen vliegen. Hierdoor ik ook niet echt iets kon doen en pas vlak daarvoor kunnen cancellen.
Na de foto weer met een hele groep gaan eten en daarna naar de bioscoop geweest, drie keer raden welke film....
Juist, The Hangover! Ga elke keer maar weer mee met mensen die hem nog niet gezien hebben en ik blijf lachen!




even draaien!

We hadden daarvoor al het geniale idee om vandaag (zondag) met z'n tienen een speedboot te huren en op Saguaro Lake (meer in de buurt) te gaan varen. Nog een hoop geregel maar uiteindelijk 's ochtends om acht uur vertrokken om de boot + trailer te gaan halen en naar het meer te rijden. Ondertussen met een andere auto alle boodschappen gedaan zodat we ongeveer gelijk aankwamen. Spullen ingeladen en varen maar! We hadden een gruwelijk geluidssysteem, twee jetmotoren met in totaal 220 PK, dus dat voer lekker door ;)!
Na een beetje rondgescheurd te hebben gingen we in banden achter de boot hangen. Erg leuk, maar met harde klappen op het water tot gevolg!








We gingen om beurten met een groepje aan de kant zitten zodat het wat harder ging. Echter, toen we op het meer aan het waterskieen waren, raakte het touw waar je je aan vasthoudt verstikt in de motor. Elmar probeerde nog om het onder water los te halen maar dit bleek te lastig. Vervolgens op de andere motor terug proberen te varen toen deze, nog levende motor, besloot een flinke steen op te zuigen. De rest zat nog aan de kant toen wij dit probeerden op te lossen met z'n vijven. Uiteindelijk de motor met het touw weer deels aan de praat gekregen en de rest opgehaald. Het bleek helaas het einde van het highspeed varen. We moesten namelijk opeens weer met tien man op een maar half werkende motor een heel stuk terugvaren en dat duurde lang. Eenmaal terug de boot met moeite uit het water gesleept met de auto van Ramaon die iets hoger is.
Een deel van de steen kwam uit de uitlaat maar er zit nog steeds een deel muurvast en ook een stuk touw had besloten zich flink om de rechtermotor te wikkelen.
Wel jammer, maar alsnog prima vermaakt. Alleen morgen even zien hoe we het met de verhuurder op gaan lossen, komt vast goed.


Gelukkig nog regelmatig contact met iedereen via skype, mail, msn, hyves en blog etc. etc. Hartstikke leuk!
Hopen dat de almachtige schemagoden me iets gunstiger gezind zijn deze week qua viegen!

Hoi!

Radiostilte...

Goedenavond,

Na vier lange dagen ben ik eindelijk weer verbonden met de rest van de wereld. Waarschijnlijk kreeg de buurvrouw door dat haar snelheid wel heel hard terugliep want opeens hadden we geen internet meer. Maandag meteen internet met TV geregeld. Dit werd echter vandaag pas aangesloten dus ik loop een beetje achter.

Even terug naar de rest van de belevenissen..
Zaterdagavond wordt hier meestal gezamelijk gebarbequed bij het zwembad. Dat was hartstikke gezellig en daarna zijn we dan nu wel echt naar de enige 18+ tent geweest: 'The Buzz'. Wederom een erg aparte ervaring, Amerikanen gaan blijkbaar bij het minste of het geringste HELEMAAL los. Lekker colaatjes gedronken en een beetje (weg)gekeken hoe zelfs de allerdiksten uitdagend probeerden te dansen. Rond half twee weer teruggegaan en de zondag bij het zwembad gelegen en geleerd.
Maandag was ook een vrije dag en toen 's middags bleek dat ik er dinsdag ook niet opstond, heb ik dit maar even gemeld. Dus een uurtje later stond ik wel op het rooster om de derde missie te vliegen.
De derde missie moest ik in één keer het meeste zelf doen. De eerste twee vluchten waren vooral introductie en mocht ik in het oefengebied het meeste zelf doen.
Ik moest nu echter zelf de communicatie met de toren doen, crewbriefings (vertellen wat je gaat doen aan de crew) geven, checklists afwerken en natuurlijk sturen. Dit is best lastig omdat er vaak een hoop tegelijk komt. Wel een mooi gevoel als je dan eenmaal bij de baan staat en zegt: 'Falcon tower, Archer 961 Whiskey Golf holding short runway 22 left, ready for departure'. Vervolgens kreeg ik de klaring om op te stijgen. Enkele seconden later gaf ik vol gas en schoot onze prachtige Archer de lucht in. In het oefengebied vervolgens weer het airwork en ook gewone dingen als bochten, klimmen en dalen gedaan.
Na een tijdje weer terug naar Falcon Field om een paar circuitjes te doen.
Hierbij raken we de baan aan bij het landen om vervolgens weer vol gas te geven om weer op te stijgen. Je vliegt dan een rechthoekig patroon om de baan waar allerlei procedures en checklisten bijhoren. M'n instructeur hielp hier nog en zorgde dat ik veel kon sturen, erg leerzaam.
Vandaag D04 gevlogen die qua inhoud redelijk hetzelfde was. Ik moest alleen nóg meer zelf doen, vooral bij het naderen van het vliegveld. Ook tijdens de circuits meer zelf gedaan en echt ongelofelijk genoten! De zon ging bijna onder dus het was niet meer zo turbulent, een prachtig gezicht met de lage zon en elke keer proberen de kist mooi in te draaien voor de baan.
Al het papierwerk binnen weer gedaan en daarna met Jeffrey, Jeroen, Michiel, Michiel en Pim gegeten bij de Applebee's, erg gezellig :-)!
Morgen sta ik er niet op dus moet er weer volop geleerd worden.


In de cockpit van de Archer en ja, normaal houden we het stuur andersom vast!



We kregen vanochtend het vreselijke bericht dat er twee NLS-studenten (andere Nederlandse vliegschool) in Portugal samen met hun instructeur zijn omgekomen. Ook hier, aan de andere kant van de wereld sloeg dit nieuws in als een bom. Verschrikkelijk dat zoiets kan gebeuren, bijna niet voor te stellen hoe het daar moet zijn..




Na weer vanaf half 10 tot half 7 op school te hebben ben ik nu wel weer aardig moe!

De groetjes aan iedereen en wederom bedankt voor de reacties!

Max

D02, Lang weekend en uitgaan

Nadat ik woensdag de eerste vlucht had, stond ik donderdag meteen voor de tweede vlucht ingeroosterd. Iets later in de middag waardoor het zo mogelijk nog turbulenter was. De vlucht was ongeveer hetzelfde ingedeeld als de eerste alleen deed de intructeur wat airwork voor:
Steepturns: Dit zijn bochten met een grotere helling. Op dit moment doen we met 45 graden helling, maar over een tijdje ook met 60 graden! Omdat je nog steiler draait moet je ook meer trekken aan je stuur om je hoogte te houden. Hierdoor word je flink in je stoel gedrukt en dat is best leuk ;)! Nadat m'n instructeur het had voorgedaan mocht ik het links- en rechtsom ook proberen. Best moeilijk maar wel leuk.
Slow flight: Het gas wordt teruggebracht, de snelheid loopt terug en de flaps worden uitgegooid. Als we 60 knopen bereiken (ong. 110 km/h) gaat er weer gas bij om die snelheid én hoogte vast te houden. Ik mag dit de volgende vluchten zelf gaan proberen.
Stalls: Er zijn verschillende soorten stalls. Echter, waar het op neerkomt is dat het gas dichtgaat en je de neus van de kist omhoog trekt om hoogte te blijven houden. Er komt een punt waar de luchtstroming de vleugel niet meer kan volgen en de lift wegvalt, dat is een stall. De neus valt dan naar beneden en we geven vol gas om weer naar de oude hoogte terug te klimmen. M'n instructeur had twee versies voorgedaan.
Binnenkort beginnen we ook met PFL's, oftewel practice forced landings. Het gas gaat dicht en je simuleert alsof de motor uitvalt. Vervolgens aan mij de taak om een geschikt veld (meestal in de woestijn) te vinden waar we kunnen landen.
Na mijn vlucht bleek dat Michiel niet meer kon vliegen omdat de thunerstorms iets te dichtbij waren gekomen. Normaal blijven ze achter de bergen hangen maar nu kwamen ze de vallei in.

Ons vliegtuig, Piper Archer



Excuses voor dit lange technische verhaal maar nu is duidelijk wat we daarboven zoal doen, afgezien van het landen dat we binnenkort ook uitgebreider gaan behandelen.
Vrijdag stonden we er niet op en vrijdagmiddag bleek dat zaterdag ook vrij was. M'n instructeur heeft zondag en maandag weekend, dus ik ook. Dit betekende vier dagen achter elkaar vrij, niet echt ideaal dus..
Dus gisteravond met een groepje besloten naar de film te gaan. Het werd wederom The Hangover, al heb ik die inmiddels al een paar keer gezien. Toch weer geweldig gelachen, ook om de amerikaanse vrouw die naast me popcorn zat te eten tot ze erbij neerviel, terwijl ze eigenlijk niet meer in de stoel paste.
Teruggereden naar de Springs en een beetje gekeken wat we nog konden doen. Over het algemeen is het 21+ hier maar er zijn wat uitzonderingen. Niet geschoten is altijd mis, dus zijn we met z'n vieren (met 3 klasgenoten) richting Scottsdale gereden. Waar wij naar op zoek waren was deze avond geen 18+ en uiteindelijk wel bij één tent van 18+ naar binnen geweest, maar dit bleek iets te ordinair... Wel gelachen maar snel weer weggegaan.
Vandaag misschien nog backseaten bij Michiel die aan het eind van de middag op het rooster staat en voor de rest van het weekend wordt nog een invulling gezocht. Er moet ook geleerd worden, want er wordt vanaf beurtje drie al meer van ons verwacht in de vorm van procedures en checklisten. Werk aan de winkel dus, maar nu eerst even zwemmen!

groetjes uit het warme Mesa!

First day of flying

Eindelijk was het vandaag dan zover.
Na een redelijk normale nacht vanochtend om half 7 opgestaan en alle spullen gepakt en in de flightbag gepropt. Pim en Michiel (Melksnor) stonden er nog niet op vandaag maar Pim ging 's ochtends backseaten bij Jan-Willem. Melksnor ging daarom met ons mee de weerbriefing in elkaar draaien op school. Toen we eenmaal het actuele weer hadden konden we de planning afmaken (de actuele wind is nodig voor bepaalde berekeningen).
De intructeur (Mr. Waters) ontmoet maar hij moest nog enkele andere dingen regelen voordat we konden briefen. Het is overigens een aardige man die vertelde dat de eerste vlucht slechts een introductie is en dat hij het meeste voor ons zou (voor)doen.
Na deze zaken te hebben besproken konden we naar de kist om te preflighten (checken of alles heel is en of er genoeg brandstof inzit).Deze keer deden we dit samen zodat we het voortaan alleen kunnen doen. We vlogen op de N-962WG (het nummerbord van het vliegtuig). Michiel nam de eerste vlucht voor zijn rekening en na een pauze van een half uur en opnieuw getankt te hebben mocht ik in de linker voorzetel plaatsnemen. Opnieuw gepreflight en het actuele weer beluisterd over de radio. De intructeur deed vervolgens alle checklisten en de take-off. We stegen op in zuidwestelijke richting om daarna naar de Northeast practice area (oefengebied) te vliegen. De instructeur had de controls nog totdat we het oefengebied invlogen en ik zelf mocht sturen!
We vliegen de eerste 44 beurtjes puur op zicht, dit betekent dat je dik 80 % van de tijd naar buiten kijkt. De stand van het vliegtuig check je aan de hand van de ECHTE horizon en niet op je instrumenten en dat is wel een beetje wennen. De hoogte en snelheid scan je even binnen maar dan moet je snel weer naar buiten kijken!
We begonnen met wat bochten tijdens een rechte vlucht. De intructeur zegt dan bijvoorbeeld: 'Make a left turn towards that big mountain there'. Dan kijk je, stuur je in en als het object waar je op richt in zicht komt rol je mooi uit zodat je op dezelfde hoogte als daarvoor er naartoe vliegt.
Na de bochten mocht ik wat klimmen, aflevelen en dalen met ondertussen bochten.
De tijd vloog letterlijk voorbij dus gingen we al weer snel weer richting het zuiden om het luchtruim van Falcon Field (onze thuisbasis) weer in te vliegen. We werden geklaard voor een straight in (recht op de baan afvliegen) waarna een touch and go volgde (landen en direct doorstarten). Hierna draaide we een rechthoekig patroon (circuitje) om weer te landen, nu wel echt. Mooi om te zien hoe Mr. Waters dit deed: vliegen, kijken, checklists en ondertussen elke stap rustig uitleggen met een prachtige landing! Het was een supermooie ervaring!
De kist vervolgens teruggeduwd en vastgezet om binnen te gaan debriefen. Doordat alles was uitgelopen konden Rob en Elmar, die na ons op het rooster stonden, niet meer vliegen. Toch met z'n vieren een uitgebreide briefing van de instructeur gehad waarin duidelijk werd dat we flink aan de studie moeten aangezien de 11e vlucht in principe een examen is om te zien of je de volgende vlucht solo mag! We hadden daarom gister al een poster gekocht me de cockpit van ons toestel (Piper Archer) om snel alle knopjes te kunnen vinden en de checklisten goed te kunnen oefenen.
Eenmaal thuis snel omgekleed en bij de Griek hier in de buurt gegeten. Morgen sta ik weer op het rooster dus nog even de boeken in ;)!
Pim had gister de eerste serieuze aanvaring met de politie hier toen hij besloot een dragrace met deze zelfde politieauto te doen (grapje). Check zijn blog voor het hele verhaal!

Groetjes!

ps. bedankt voor alle reacties, echt superleuk om te lezen!
We werken aan Pim z'n blog maar op een duistere manier lukt het daar niet, we proberen het snel te regelen.
pps. Ik heb een aparte link gemaakt zodat je meteen in het menu met alle albums met foto's komt!

xxx

Morgen eerste vlucht

Jawel, na lang wachten sta ik morgen op het rooster voor D01! D staat voor dual en 01 staat voor de eerst vlucht. Om 10.15 vlieg ik eerst acterin mee bij Michiel waarna ik zelf na een uur achter het stuur mag kruipen (sta erop om 11.45 LT)! Net nog de gewichtsbepaling gemaakt voor beide vluchten en morgen moet het weer nog worden gecheckt. Ik zal hier binnenkort wat gedetailleerder op ingaan ;).
Verder vandaag de OM-Test gehad en gehaald, één foutje. Daarna nog even afgekoeld in het zwembad om vervolgens te gaan leren.
Ik zal morgen een verslag schrijven van de eerste vlucht, nu snel slapen!

groetjes!

Roadtrip film

En bij deze de roadtripfilm:

San Diego

Zo! net terug van de eerste roadtrip!
Nadat we vrijdag de auto en alle verzekeringen hadden geregeld, zijn we samen met Jeffrey, Albert en Jeroen (zij hebben een mooie Cadillac) richting San Diego gaan rijden.


De Cadillac van Jeffrey, Jeroen en Albert

Eerst door de spits in Phoenix en daarna de lange highway door de woestijn met veel thunderstroms om ons heen. De auto's deden het prima en na een aantal stops aan het eind van de avond aangekomen in Carlsbad, ten noorden van San Diego. Eerst nog even een jerrycan bezine moeten halen voor de Cadillac die 100 m. voor het hotel stil kwam te staan.
Vervolgens in hezelfde hotel geslapen als twee jaar terug toen we hier op vakantie waren, erg leuk om het weer te zien!
De volgende ochtend heerlijk op het zonnendek ontbeten met uitzicht op de dolfijnen in de Stille Oceaan, jaja we hebben het zwaar! Het bleek dat we maar één nacht in dat hotel konden blijven en dat er veel drukte werd verwacht vanwege de extra vrije dag (Labour Day). We besloten dus maar z.s.m. richting San Diego te gaan en een hotel te regelen. Even verderop hadden we echter al iets nieuws gevonden dat vrij was. Ingecheckt en omgekleed om naar het strand te gaan! Heerlijk een paar uur op het surfersstrand gelegen en ons vermaakt in de hoge golfen.









Rond twee uur even gedoucht en richting San Diego gereden. Vlakbij de haven geparkeerd en langs de USS Midway gegaan. Dit een oud vliegdekschip dat toegankelijk is voor publiek, enorm groot en imposant!



Helaas bleken wij net te laat om nog kaartjes te kopen, al waren die ook vrij prijzig. Eerst nog even door het centrum rondgeopen en wachten op de rest. Toen met z'n allen in het Hardrock Café een Amerikaanse burger gegeten.
Zoals wellicht bekend is de leeftijd in Amerika om zowel alcohol te mogen drinken als een café/club binnen te komen 21 jaar. Dit hebben wij als complete groep onder de 21 nu mogen ervaren. Een aantal keer lief gevraagd of er toch niet iets mogelijk was, maar alleen op vrijdag is het soms 18+ (alsnog zonder alcohol), helaas. We werden door een groepje Amerikanen nog wel naar de universiteitscampus van San Diego gestuurd maar toen ook dat niets bleek, zijn we maar terug naar het hotel gereden.
De volgende ochtend een beetje uitgeslapen, ingepakt, ontbeten en weer richting Phoenix gereden. Wederom een flinke rit, deze keer de noordelijke route gepakt om na 6 uur rijden weer terug te zijn in Mesa.
Onderweg nog geprobeerd à la Bassie en Adriaan een ei te bakken op de motorkap maar dit bleek niet warm genoeg! Nog wel op 'mijlpaal' nr. 84 onze prachtige klassensticker geplakt.





Morgen hebben we een vrije dag, dinsdag een toets over het Operations Manual (alle regels en beperkingen m.b.t. het vliegen) en woensdag staat de eerste vlucht op het programma!
De komende dagen nog even flink de boeken in om wegwijs te worden met de procedures en checklists.
Check m'n picasa voor meer foto's!

Groetjes!

Auto en roadtrip

Ik kan eindelijk het mooie nieuws melden dat we zojuist eigenaar zijn geworden van een Chrysler 300M! Een prachtige badmobiel uit 2000, 1600 kg zwaar, met 140.000 miles op de teller, 3,5 liter V6 en ongeveer 270 PK. Niet verkeerd dus!
Nu we deze bolide bezitten (Michiel, Michiel, Pim en ik) gaan we zo snel mogelijk de eerste roadtrip maken naar California; San Diego om precies te zijn. Ik verwacht zondag weer terug te zijn en de foto's zullen dan snel volgen!





groetjes!

Appartement and pool

Hier wat foto's en een film van onze crib, enjoy!












meer foto's zijn te vinden op m'n picasa via de diavoorstelling!

groetjes

Briefings en de pizzadokter

Even een verslagje van de eerste twee dagen hier.
Gisterochtend om half 9 voor het eerst weer naar school. Er gaat hier elk half uur een busje naar het vliegveld en school.
Als eerste Mr. Haber ontmoet, hij is de Training Manager Single Engine (TM-SE), oftewel het hoofd van de KLS hier in Amerika. Leuk detail is dat ik hem twee jaar geleden al een keer ontmoet had, aangezien we tijdens onze vakantie in 2007 hier in buurt al een keertje zijn gaan kijken en een rondleiding hebben gehad.
Na deze introductie moesten onze fingerprints worden afgenomen, wat ongeveer de rest van de ochtend duurde. Met het busje naar de Subway gegaan en een heerlijke footlong sandwich gegeten.
's Middags nog een veiligheids- en een maintenacebriefing gehad.
Terug in het appartement flink op internet gezocht naar een auto. Het bleek dat we het beste naar dealers in de buurt konden gaan om zelf te gaan kijken. Daarom zijn we maar gaan zwemmen! ook geen straf ;)!
Even later naar de Wallmart gegaan voor wat eten en de rest van de avond lekker gerelaxt en wat gelezen.
De volgende dag een uurtje later naar school waar we een uitgebreide briefing kregen over de planning en alles dat hierbij komt kijken. Hierna stond het busje weer klaar om ons naar Scottsdale te rijden, ongeveer drie kwartier rijden.
In Scottsdale kregen we onze FAA medische keuring (FAA is de Amerikaanse luchtvaartautoriteit). In Nederland ben ik gekeurd volgens de Europese regels, maar omdat er nu hier gevlogen wordt, moeten we er ook eentje volgens de Amerikaanse eisen hebben.
Iedereen met alle benodigde ledematen doorstaat doorgaans deze test dus zijn we hier allemaal glansrijk voor geslaagd! Leuk detail was wel nog dat we tussen de twee testjes in, allemaal een aantal flinke -Amerikaanse maat- pizzaslices kregen.
Uiteindelijk aan het eind van de middag weer terug in Mesa, waar we op zoek gingen nar een auto. Dit bleek niet heel makkelijk, maar we hebben er toch een aantal op het oog.
's Avonds met z'n vijven bij een Griek gaan eten, prima en niet al te duur.
Morgen nog meer briefings, vrijdag een korte dag en dan zijn we t/m dinsdag vrij! Dit weekend zijn er daarom plannen voor een heuse roadtrip! Details volgen snel, evenals meer foto's!

hoi!