Oud en Nieuw: LA

Aangezien mijn ouders met oud en nieuw in LA zijn heb ik besloten daar ook heen te gaan voor een paar dagen.
Volgend bericht een verslag hiervan en ook van m'n nachtsolo die ik afgelopen nacht heb gevlogen.
Alvast de beste wensen en een goed 2010!!

Max

Kerst

Het is inmiddels zondag en Theo, Mieke, Danique, Anneke, Ronald en Anouk zijn weer op doorreis naar de Grand Canyon.
Donderdagavond kwamen ze na een lange reis uit LA aan in Mesa. Meteen de auto maar ingesprongen om naar de Cheesecake Factory in Scottsdale te gaan. Aldaar een lekker Amerikaans diner gehad en na een bak koffie in ons appartement zijn ze teruggegaan naar het hotel.

De volgende dag hebben we een stuk van de Apache trail gereden: een mooie route die hier vlakij begint en flink de bergen ingaat. Bij een heerlijk zonnetje en 15° C. was het ook buiten de auto goed vol te houden.


Mooie foto's gemaakt en 's avonds in Tempe gaan eten bij één van de weinige restaurants die wel open waren met kerst.
Tweede kerstdag hebben we eerst de school laten zien om vervolgens naar Scottsdale Fashion Square (hele grote Mall) te gaan.



We bleken echter niet de enige met dat idee aangezien er gewoon geen parkeerplaats te vinden was. Vooral de meiden hebben flink ingeslagen en 's avonds bij de Chillis in Mesa gegeten.

Het bezoek zit er dus weer op, al bestaat er een kans dat ik met de jaarwisseling ook in LA ben te vinden als zij daar ook weer zijn. Dit is wel afhankelijk van mijn rooster.
Leuke dagen gehad en zij gaan verder op weg naar de Grand Canyon, Las Vegas en LA.

Max

ps. de foto's van de afgelopen dagen zijn aan de rechterkant bij het knopje 'Picasa webalbum' te vinden!

Morgen bezoek!

Vandaag wederom twee missies gedaan waaronder de laatste van de acht simsessies.
Met het 'echte' vliegen ben ik inmiddels bij D-09. De eerste module is afgesloten en de volgende is begonnen: approaches, oftewel naderingen.
Even ter vergelijking, met VFR kwamen we aan op een vliegveld en was er een vastgestelde manier om het circuit rond de baan op zicht binnen te komen. Nu met IFR simuleren we dat bijv. het zicht zo slecht is, dat je je niet kan orienteren aan de hand van punten op de grond. Daarom vliegen we een vooraf bepaalde en gepubliceerde nadering, die je vrij houdt van alle obstakels in de buurt.
Er komt een hoop bij kijken met checklisten, procedures en briefings, maar het is ongelofelijk gaaf!
Buiten het vliegen hebben we niet zoveel gedaan deze week, IFR gaat over het algemeen een stuk sneller dan VFR dus is er minder vrije tijd. Deze tijd moet ook gebruikt worden om te leren.
Het mooie nieuwe is wel dat mijn ouders en Pim z'n ouders met héél wat tegenslagen gelukkig toch zijn aangekomen in LA en morgenmiddag in Mesa arriveren. Heel veel zin in het bezoek uit Nederland en ik ben waarschijnlijk t/m zondag vrij.
Voor iedereen hele prettige kerstdagen en tot snel!

Max

Update

Heey allemaal,

Even een update aangezien het vorige bericht van exact een week terug is.
Ik ben bijna aan het eind van de eerste module van IFR (1t/m 7). Ik ben begonnen met aiwork door alleen maar naar de instrumenten te kijken. Slow flight, stalls, en steep turns met alleen referentie van binnenuit.
Vervolgens ben ik- eerst op de sim- begonnen met het positiebepalen met behulp van de signalen van radiobakens op de grond. In het vliegtuig kan je dan zien waar je zit t.o.v. het baken. Een voorbeeld van zo'n baken is een VOR. Deze zendt signalen uit in 360 richtingen (voor elke graad één), die heten radialen:


Met behulp van de instrumenten in de cockpit kan je zien waar je zit en bepalen hoe je op een andere radiaal komt.
Verder ben ik ook bezig met zogenaamde holdings. Waarschijnlijk heeft iedereen al eens in een holding gezeten aangezien het vaak druk is vlakbij een (groot) vliegveld. Een holding is een soort wachtruimte in de lucht. Het is een patroon van twee stukken parallelle stukken van één minuut en twee bochten van één minuut (180°).


Op zich niet heel moeilijk, tot de wind erbij komt kijken. Het komt er op neer dat je als vlieger constant correcties aan het maken bent aan de hand van de wind die je ervaart in de holding. Nog twee vluchten en dan ga ik verder met approaches op instrumenten.
Een beetje een technisch verhaal en hoop dat het te begrijpen is!
Ik vind het wel leuk omdat je eigenlijk constant bezig bent en het plaatje voor je moet blijven zien. Verder heb ik ook voor het eerst een hele vlucht in het donker gemaakt en dus de eerste nachtlanding! Mooie ervaringen allemaal.

Groeten uit Mesa

IFR op de Piper Arrow

Inmiddels heb ik twee 'echte' beurtjes en drie simsessies gehad in het IFR-traject.
Het eerste beurtje (D-00) was nog VFR om te wennen aan de Arrow en het crewconcept. Daarna heb ik achter elkaar drie simsessies gehad. Deze beweegt niet, maar je kan er de procedures en scan van de instrumenten prima op oefenen. Vanochtend mocht ik gelukkig toch weer echt de lucht in. In het donker in take-off gegaan en voor het eerst Phoenix by night gezien! Vervolgens alle oefeningen gedaan die ik ook op de sim had geoefend.
Het landen terug op Falcon ging weer op zicht dus het brilletje kon af.

Verder waren er goede feestjes dit weekend aangezien een klasgenoot, Lex (Apenrots), z'n CPL had gehaald!
Daarna toch weer flink de boeken in gegaan voor de omschakeling!

Het is hier nu 's ochtends vroeg maar net boven het vriespunt en het voelt dan alweer bijna net als Nederland met kerst. Over twee weken, als het kerst is, komen m'n ouders en Danique samen met Anneke, Ronald en Anouk hier voor een paar dagen! Leuke vooruitzichten dus. Snel weer een update.

groetjes

Private Pilot License!

Jawel! VFR is binnen, absoluut geen perfecte vlucht gevlogen maar genoeg om het eerste traject af te sluiten. Dit staat in principe gelijk aan een Private Pilot License (het PPL brevet). Wij gaan dit in Amerika echter uitbreiden naar een commercieel brevet zodat je geld mag verdienen met vliegen.

De dag ervoor gehoord dat ik naar Tuscon moest plannen, in het zuiden. Het ging erom dat ik uit kon leggen waarom ik bepaalde keuzes had gemaakt, aangezien we vrij snel gingen diverten. Na de mondelinge overhoring over m'n route, kaart en regelgeving kon ik voor de laatste keer naar een Archer lopen om me klaar te maken voor het vliegen. Na een southeast departure een transitie door het luchtruim van Gateway gevlogen naar het zuiden. Eenmaal in de klim vanaf Falcon kreeg ik de eerste gesimuleerde motoruitval en ik volgde de procedure en vertlde hem dat ik wilde landen op Falcon, aangezien dat naast me lag. Dat was genoeg dus gas erop en doorklimmen. Een stuk verderop moest ik diverten naar Casa Grande. Ik kon gelukkig snel een vergissing over m'n huidige positie oplossen en koers zetten naar het veld.
Daar begonnen de landingen, normaal en glide-in gingen redelijk maar flapless ging minder. Na de landingen naar het noorden gevlogen om op de gebruikelijke plekken m'n oefeningen te laten zien: gesimuleerde noodlanding, steile bochten, stalls en een stukje langzaam vliegen. Wederom over Gateway teruggevlogen en na nog een gesimuleerde emergency kon ik landen op Falcon. M'n gevoel was minder dan D43, maar ik kreeg snel te horen dat ik het wel gehaald had, toch een lekker gevoel!
Binnen nog de nodige opmerkingen en tips gehad die ik kan toepassen met IFR-vliegen en om over een x aantal weken CPL-examen te doen. Vervolgens alle boeken van de Archer ingeruild voor die van de Arrow.



Een nieuw hoofstuk is dus aangebroken hier in Amerika. Het naar buiten kijken is voorlopig over. Ik ga nu op de Piper Arrow vliegen die iets anders is. Zo kunnen de wielen worden opgehaald, is de propeller verstelbaar in hoek voor efficienter vliegen en is hij sneller en zwaarder.
Ik draag vanaf nu een speciaal brilletje waardoor ik alleen naar binnen kan kijken en volledig aan de hand van de instrumenten ga vliegen. Bovendien wordt het procedureel anders. Tijdens VFR deed ik alle checklisten en procedures zelf (single-pilot). Vanaf nu ga ik m'n instructeur opdrachten en commando's geven. Het komt een stuk dichter in de buurt van het 'echte werk' dus!
Morgen begin ik met de introductie op de Arrow en het eerste simbeurtje.

Groeten uit een koud Arizona!

Morgen D-44

Gister had ik m'n D43 check met mr. Hitt, een IFR-instructeur. Ik stond om kwart over zeven op het rooster en na eerst een mondelinge overhoring over de kaart, de route en bij het vliegtuig zelf, konden we gaan vliegen: 'Let's rock and roll'.
Ik mocht gelukkig een vrij standaard planning maken naar Gila Bend en onderweg moest ik m'n eerste leg onderbreken om airwork te doen. Slowflight, steepturns en stalls gingen goed en toen trok hij m'n gas dicht voor een PFL. De eerste kwam ik te dichtbij uit, maar de tweede keer ging beter.
Ik moest de navigatie vervolgen en ondertussen uitrekenen hoeveel brandstof ik nog had. Vervolgens moest ik diverten naar Glendale (ten westen van Phoenix) en toen ik alles had berekend en op koers zat, wist ik al dat ik recht naar een bergketen vloog waar ik niet overheen kon. Ik moest een zogenaamde 'dogleg' vliegen, waarbij je om het obstakel vliegt en daar weer extra berekeningen voor maakt. Eenmaal vrij van de berg kon ik weer terugsturen en na twee landingen op Glendale gingen we via het noorden terug naar Falcon. Langs de grenzen van het luchtruim van Sky Harbour gevlogen en de laatste landing op Falcon was een glide-in die goed ging. Eenmaal binnen kreeg ik te horen dat ik klaar was voor D-44 en na nog wat tips en opmerkingen kon ik tevreden naar huis.
Thuis het rooster goed in de gaten gehouden of ik er al opstond voor D44. Het bleek dat ik er niet opstond voor vandaag, maar nu wel voor morgen. Dus de dag nog even gebruiken om te leren en morgen keihard m'n best doen om VFR binnen te slepen! Wish me luck!

Gisteravond kreeg ik nog wel twee mooie pakketjes van Sinterklaas uit Nederland.
Heel erg bedankt voor de kaarten, briefen, boek en al het lekkers! echt super!




Groetjes uit Arizona