Eén circuitje...

Even een iets snellere update.
Gisteren heb ik de eerste cross-country gevlogen (S-27). Ik had gepland naar Pinal, een apart veld aangezien er een heleboel grote kisten de crisis daar aan het 'uitzitten' zijn. Onder andere een aantal 747's van Martinair staan mooi te shinen, erg zonde maar toch mooi om daar zo dichtbij te vliegen.
Ik kwam aan en aangezien het ongecontroleerd is vraag je of er nog ander verkeer in circuit zit. Eén kist meldde zich en zei dat hij klaar stond op de baan maar moest wachten. Eenmaal dichterbij nog een keer gevraagd en daar stond hij: een 757 op de baan te wachten, klaar om te gaan. Ik zat inmiddels vrij dichrtbij toen hij zei dat het nog wel een uur kon duren. Oké, een 'echte' diversion dan maar!
Marana, een vliegveld 10 mijl ten zuiden van Pinal was geschikt dus snel alles geregeld en opgeroepen. Na een paar circuitjes weer terug gegaan over Pinal. Toch voor de zekerheid nog maar even gevraagd of de 757 niet toevallig ging opstijgen, maar hij stond nog steeds te wachten. De terugroute had ik iets anders gepland en net voor sunset geland met de baanverlichting al aan, heel mooi.
De dag erop gelukkig weer ingepland voor een 3 uur durende solo. Ik had een lange avond de route gepland om een compleet rondje om het luchtruim van Phoenix international te vliegen.
Vanochtend vroeg opgestaan om alle winden voor m'n hoogte op te zoeken voor de exacte koersen en snelheden.
Op school moet je vervolgens aan een instructeur laten zien wat je planning is en hoe je het gaat uitvoeren. Ook allemaal doorstaan en klaar om te gaan. De wind was flink aangetrokken maar kon nog wel weg. Ik kwam los van de grond en zag een klepje voorop open staan. Voor de vlucht check je altijd het oliepeil of het wel genoeg is. Voorop zit een luikje waarachter de olie te checken is en die was losgeschoten. Niks ernstigs maar toch besloten meteen te landen om te kijken. Gecheckt door maintenance en alles was in orde, maar toen ik weer startte was de wind echt buiten de limieten. Jammer maar helaas, dus toch maar gecancelled na één circuitje. Morgen weer een nieuwe kans.
Afgelopen week nog wel iets nieuws geprobeerd: golfen! Flink graspollen weg lopen maaien, maar wel goed om gelachen ;)!





De volgende check nadert ook alweer, ik verwacht deze (D32) eind deze week te vliegen. Nu weer aan de planning!

Hoi!

Cross Country en IFR

Een weekje stilte, dus ik zal even bij het begin beginnen..
Na m'n D24 check was ik gepland om direct S25 dezelfde middag te vliegen. Toen ik weer op school kwam en de voorbereidingen aan het doen was bleek dat er een klein kistje van de baan was geschoten (de tweede al deze week). Uit het raam konden we hem aan de kop van baan in het zand zin liggen. Gelukkig had de vlieger zelf niks maar was z'n vliegtuig wel kapot. Aangezien ik aan het eind van de middag stond ging die vlucht helaas niet meer door. De volgende dag was het gelukkig wel gelukt en heb ik gewoon weer landingen en andere oefeningen gedaan.
M'n instructeur was op vakantie dus kon ik pas maandag vliegen. Het bleek dat hij zondagavond vast zat tijdens het overstappen op de terugreis dus maandag was ook nog vrij.
Dinsdag kon ik dus eindelijk D26 vliegen. Op deze vlucht moest ik hem bewijzen dat ik compleet zelfstandig navigatievluchten kan voorbereiden en uitvoeren. Alle voorbereidingen gedaan en naar school gegaan. Het weer bleek niet optimaal met vooral harde rukwinden. Na wat overleg toch besloten om weg te gaan. De wind bleek nog veel heviger dan verwacht en ik vrijwel direct compleet van m'n koers geblazen. Voor het eerst in het vliegtuig misselijk geworden na flinke turbulentie en het proberen uit te zoeken wat m'n afwijking was op de kaart. Het plan was om een rondje om Phoenix te vliegen en toen we aan de andere kant hingen had de wind inmiddels een redelijke hoeveelheid zand en stof de lucht in gebracht waardoor het zicht snel verslechterde. Er waren inmiddels winden van meer dan 30 knopen actief en dat vliegt niet echt relaxed ;). We besloten toch maar terug te gaan naar Falcon geholpen door een aantal radiobakens en een referenties met de grond. Aan de andere kant van de vallei was het zelfs nóg slechter en kregen we geen klaring om richting Falcon te vliegen omdat het zicht te slecht was.
Vervolgens de frequentie opgeroepen die al het grote verkeer richting Phoenix naar de grote banen van Sky Harbour leiden. Zij 'stuurden' ons over Gateway dat nog net genoeg zicht had om doorheen te vliegen. Hoe dichter we bij Falcon kwamen, hoe het beter het gelukkig werd en gewoon met normaal zicht (zelf) kunnen landen. Vrij bizar hoe snel zoiets kan veranderen. De opzet van de vlucht was door het weer wel verpest waardoor ik het tweede deel bij normaal weer moest doen. Aangezien het wederom laat op de dag was kon ik de dag erna niet meer ingepland worden. Achteraf wel een goed verhaal, maar zonde van de vlucht. Vandaag bij een mooie heldere hemel, maar wel weer een stevig windje, laten zien dat ik het alleen kan en de endorsement is binnen :).
De komende vier vluchten zijn solo navigatievluchten waarbij ik dus alleen langere trips ga maken! Ik kan het weekend dus optimaal voor deze vluchten gebruiken.
Voor de rest is het hier een stuk frisser geworden deze week. Overdag wordt de 15 graden nauwelijks gehaald! Heel uitzonderlijk en wel weer even wennen aan deze Nederlandse taferelen. De voorspellingen worden gelukkig weer beter dus het zwembad wordt hopelijk snel weer bezocht!

Groetjes aan iedereen,

Max

D-24 check...

Heey!

Vanochtend weer lekker vroeg op om de beruchte 24 check te gaan vliegen. Vroeg op school om goed op tijd klaar te staan. Kwart voor zes begon m'n mondelinge overhoring over een aantal systemen en over de kaart. Heb me er doorheen weten te praten dus een klein half uurtje later stonden we klaar voor vertrek.
Een vertrek in noordelijke richting gemaakt en na een klein stukje 'slow flight' werd ik overvallen door een gesimuleerde motorbrand. Checklisten afgewerkt, zogenaamd opgeroepen dat ik een noodgeval had en ondertussen naar een mooi veldje gegleden. Hij geloofde dat ik uitkwam dus gas er weer op en gaan! Een paar honderd voet hoger echter: BAM! weer het gas dicht voor een simulated Engine failure after take-off (op lage hoogte na vertrek een motorstoring ). Een veldje verderop was geschikt dus toen kon ik weer omhoog klimmen.
Boven een steile bocht gedaan, een paar stalls en toen mocht ik naar Scottsdale vliegen voor de landingen. Een vrij druk veld met veel jets. Landingen gingen redelijk dus kon al snel weer terug naar Falcon voor een short-field landing. Nadat ik geparkeerd was vertelde hij het goede nieuws: PASSED
Nice! was er niet helemaal zeker van, maar zeker blij. Na even debriefen kon ik met een overheerlijk gevoel naar huis!
Overigens meteen erop gezet om vanmiddag nog m'n S25 te vliegen, dus het gaat hard ;)!

Groetjes aan iedereen thuis en veel plezier in Barcelona voor m'n vader en Opa Hans!

morgen D-24 check!

De volgende check is alweer in zicht, nadat ik gister m'n S-23 heb gevlogen is de volgende (check)vlucht D-24. Een short-field take-off, steepturns (45 &60), approach to stall, clean stall, slowflight, PFL, normal landings, flapless landing, precision landing, glide-in en een shortfieldlanding zijn een aantal van de oefeningen die ik moet laten zien. Ik stond er niet op voor vandaag, maar ga er vanuit dat dit morgen wel zo is. Nog even de tijd om de theorie weer goed op te frissen dus!

Voor de rest heb ik m'n tweede navigatie gevlogen naar Goodyear en op de terugweg mocht ik een speciale kap op zodat ik niet buiten kon kijken. Dit is een voorproefje op het volgende traject hier in Amerika: IFR-vliegen. Met behulp van bakens op grond en instrumenten in het vliegtuig kan je vrij nauwkeurig je positie bepalen en daar gingen we wat oefeningen mee doen.
Nu gauw maar weer de boeken in ;).

Hoi!

Druk weekje en Sedona

Goedemorgen!

Na een drukke week van zeven keer vliegen in zes dagen heb ik nu (verplicht) een dagje vrij. Aangezien de volgende vlucht weer met instructeur is, moet ik wachten tot zondag. Het lijkt er echter op dat dit ook een vrije dag gaat worden omdat hij al vol staat. Ik sta inmiddels op 21 vluchten en de volgende check (D-24) nadert snel, verwacht deze halverwege komende week te vliegen. Zo'n extra dagje vrij is dan nog wel even mooi meegenomen voor het nodige leerwerk!
Even teug naar m'n eerste navigatie, zoals ik had geschreven in het laatste bericht ging ik plannen en daar komt een hoop bij kijken. Ik had gepland naar Sedona via een vallei waar de Verde-river doorheen loopt. Na wat overleggen met m'n instructeur gingen besloot ik op een flinke hoogte vliegen om wel veilig over alle bergtoppen heen te gaan.
De volgende ochtend weer vroeg opgestaan om alle actuele winden voor mijn vlieghoogte op te zoeken en daarmee de koers die ik ging sturen te berekenen. Om 12 uur moest ik de lucht in, maar na wat vertraging ongeveer 1 uur weggegaan. De route was werkelijk prachtig en na een paar koersvranderingen zag ik Sedona met de karakteristieke rode rotsen al liggen in de verte.
We hadden besloten de wielen een keer de grond te laten raken en daarna weer terug te gaan. Het vliegveld ligt op een berg en vanwege de hoogte en evengoed nog hoge temperatuur presteert de motor minder goed. Aangezien dit ook een ongecontrolleerd veld is moest ik constant 'calls' maken waar je bent ten opzichte van het vliegveld. Werkelijk onbeschrijfelijke nadering gemaakt die vlak langs de rode rotsen gaat. Na het landen moest ik de flaps meteen één stand terugzetten zodat we zoveel mogelijk lift hadden om snel weer op te stijgen.


Sedona aiport vanuit de lucht (plaatje van internet)

Op de terugweg moest ik uitwijken naar een ander vliegveld, 'diverten' genoemd. Je simuleert dan dat er iets aan de hand zodat je snel moet bepalen waar je bent en waar je heen wilt. In ons geval was dat Payson, net als Sedona een stuk hoger gelegen dan Falcon Field. Op het moment dat ik moest uitwijken bepaalde ik exact waar ik was op de kaart en waar ik heen ging, vervolgens een rechte lijn getrokken en via een aantal vuistregels grofweg bepalen hoe ver het is en welke koers je moet sturen. Na een keertje de baan te hebben aangeraakt gingen we terug naar Falcon en nog tijd voor een aantal landingen hier. Al met al een hele mooie eerste navigatie-ervaring!
De volgende dag mocht ik S-20 vliegen en besloten volledig aan het landen te wijden op Gateway, waar ik lange tijd de enige was. Toen ik wegging gelijk omhoog gegaan met een MD-80 (passagierstoestel)!
Gisteren S-21 gevlogen waarbij ik erachter kwam dat m'n deur half open stond tijdens het vliegen! Ik zat nog in het circuit dus gevraagd aan de toren of ik mocht landen om hem dicht te doen ;)! Nadat alles weer goed zat weer weggegaan.
Binnenkort weer een update.

Groetjes!

ps. nog een aantal plaatjes die ik vorige week na het vliegen tegen zonsondergang had gemaakt.

Solo's!

Net de derde van een serie van drie solovluchtjes gevlogen.
Gisteren twee solo's achter elkaar gevlogen. Tussendoor even teruggkomen om te tanken en was nog net op tijd om Michiel te feliciteren met z'n eerste solo! Op de eerste vlucht lekker circuitjes geboord op Gateway en de tweede vlucht gewoon op Falcon.
Vanochtend stond ik er weer op voor S18. Exact tijdens sunrise de lucht ingegaan terwijl de baanverlichting net uit ging! We mogen tijdens solo's alleen landen op de zuidelijke baan en toen ik terug wilde keren bleek deze gesloten. Hmm, dan maar in het oefengebied blijven. Even overlegd met een aantal klasgenoten die daar ook hingen en toch maar besloten om te gaan aangezien het in noodgevallen wel mag. Toen ik binnenkwam ging de baan echter weer open dus geen problemen meer :).
De volgende vlucht is een navigatievlucht. Dit betekent dat je van tevoren een planning maakt en een route kiest aan de hand van punten op de grond die je uit de lucht goed kunt zien. Die route zet je op de kaart en je berekent koers, snelheid, hoogte, brandstofverbruik enz.
Ter introductie hierop besloten vanmiddag met Pim mee te vliegen die zijn tweede navigatie vloog. We zijn naar Phoenix Goodyear geweest dat meer ten westen van de stad ligt. Leuk om te zien en handig voor mijn eigen navigatievluchten nu!
Daarna m'n instructeur even opgezocht en gevraagd of ik naar Sedona mocht plannen.
Sinds ik hier twee jaar geleden tijdens de vakantie langs was gekomen wilde ik dit heel graag vanuit de lucht zien! Gelukkig stemde hij in dus mag ik daarheen gaan plannen. Héél veel zin omdat het echt supermooi is! Het vliegveld ligt op flinke hoogte en op een plateau van een berg, vrij apart dus. Hierover snel meer dus ;)!
Het schema loopt nu weer aardig vol aangezien de nieuwe groep ook gaat beginnen vanaf morgen dus we zullen zien.

Groetjes!

Kort weekend

Heey allemaal,

Na de eerste solo is inmiddels ook de tweede al een feit.
Donderdag meteen D-13 gevlogen voor weer wat airwork. Nu voor het eerst steepturns van 60 graden gedraaid. Wel even andere koek dan 45, waar dit in het begin al steil lijkt is 60 net alsof je hem helemaal omgooit en dan flink in je stoel wordt gedrukt. Hierna voor het eerst naar Gateway gewest. Gateway is een groot (militair) veld met drie parallelle banen die qua grootte lijken op de banen van Schiphol. Wel een beetje vreemd om met de Archer daar aan te komen, maar wel gaaf! Constant fighters van de Amerikaanse luchtmacht die ook circuitjes draaien.
Na deze dual stond vrijdag de eerste echte solo op het programma waarbij ik helemaal zelf weg ging van het veld, m'n oefeningen kon doen en weer terugkwam. Samen met Jeffrey en Dennis stonden we gelijk gepland en gingen we achter elkaar net na sunrise in take-off op weg naar de North-east practice-area. Het gezicht van de zon die opkomt en over de bergen schijnt waar we overheen scheren maakt het vroege opstaan meer dan goed. Lekker al m'n oefeningen gedaan en over de radio contact gehouden met de anderen.
De oefengebieden hebben een aparte frequentie waarbij je anderen constant vertelt wie je bent, waar je bent, wat je doet en wat je gaat doen.
Vervolgens Falcon tower opgeroepen dat ik binnen wilde komen en met de drie Archers kwamen we het circuit binnen. Door de drukte maar drie landingen kunnen maken, maar zeker genoten.
Aangezien 15 weer een dual was en m'n instructeur zaterdag vrij was had ik ook lekker een dagje vrij! Het was een geslaagd weekje dus vrijdagavond Scottsdale weer onveilig gemaakt.
Vanochtend vroeg (zondag) stond ik er gelukkig weer op. Voor een dual dit keer. Vooraf wat plannen gemaakt om over het drukke Phoenix Sky Harbour heen te vliegen, een van de grotere vliegvelden van Amerika. 's Ochtends nog even overlegd maar deze trip toch bewaard voor een andere keer omdat ik graag m'n endorsement voor Gateway wilde. Een endorsement is een soort bewijs die je instructeur geeft om bijvoorbeeld solo te gaan, maar ook om op bepaalde velden te mogen landen. Voor de rest veel noodprocedures geoefend die ook belangrijk zijn op komende checks.
Voor morgen sta ik er ook op voor m'n S-16 en S-17 achter elkaar. Dit betekent dat ik de Archer 40W voor drie uur mee krijg om hier in de buurt te gaan vliegen! Wellicht een ontbijtje op Gateway! Jammer is wel dat ik Michiel niet solo kan zien gaan.

Hopelijk dus snel een verhaaltje over deze vluchten!

groetjes!

'Student Pilot First Solo'

Na iets meer dan 15 uur vliegtijd en 59 landingen mocht ik vandaag voor het eerst helemaal alleen drie circuitjes vliegen!

Ik stond er wederom om 06:30 op, dus de wekker ging weer om half 4.
Het was weer koud 's ochtends dus voor het eerst met colbert naar school gegaan. Alles op school in orde gemaakt en met m'n instucteur het papierwerk gedaan. Voor je solo mag, moet de instructeur je een 'endorsement' geven. Dit is een soort bewijs dat je zonder brevet toch alleen weg mag.
Alles was klaar dus met zonsopkomst pruttelde we richting de baan. Na drie circuitjes een full-stop aangevraagd en teruggegaan naar het platform. M'n instructeur vond m'n landingen goed en vroeg of ik er vertrouwen in had. Uiteraard, ik kon niet wachten! Na wat laatste tips stapte hij uit en deed de deur dicht en was het stil.
Ik zat helemaal klaar dus tegen mezelf alle checklisten opgebrabbeld en de motor gestart. Vervolgens de taxiklaring gevraagd en kon ik naar de baan tuffen. Eenmaal voor de baan de toren opgeroepen: Falcon Tower, Archer four one eight one julliet holding short runway 22 left, ready for departure, Student pilot first solo.
Door de drukte moest ik even wachten en kon ik vervolgens klaar gaan staan op de baan. Hand op het gas voeten op de remmen en toen klonk de toren: 'Make left traffic runway 22 Left, cleared for Take-off'. Ik las terug en zei 'Take-off', voeten van de remmen en mijn hand schoof de gashendel naar voren. Die kleine 200 pond minder scheelde toch een hoop en ik schoot naar voren. Bij 60 knopen ging ook de rechterhand van de gashendel naar het stuur en hielp ik het vliegtuig de lucht in. Ik schoot omhoog en op 500 voet draaide ik de eerste bocht terwijl ik nog maar net de hele baanlengte voorbij was! Op de circuit hoogte van 1000 voet had ik nog een linkerbocht gedraaid en lag de baan links onder me. Het beviel wel, zo alleen in het circuit! Toen de baan eenmaal weer een stuk achter me lag ging het gas langzaam dicht en maakte ik een dalende bocht en kreeg de klaring om te landen. Ik gleed naar de baan toe en merkte met neerkomen dat die beweging iets anders was zonder instructeur, maar wel eindelijk de eerste sololanding!


De baan afgedraaid en mocht weer terugrijden naar het begin. Dit kunstje drie keer herhaald en ik kon terug naar school waar ik werd opgewacht door ee aantal klasgenoten en m'n instructeur. Ik was zijn eerste KLS-student die solo ging dus hij moest nog even wennen aan onze traditie.
Hij had een botte schaar dus de das afknippen duurde even en daarna op de schouders naar de auto om terug naar de springs te gaan.


Het is traditie om na de eerste solo de grond niet te raken en in uniform 'gedoopt' te worden in het zwembad.


Na de heerlijke duik omgekleed en op school m'n papierwerk ingevuld. Gelukkig waren al een aantal dingen gedaan waardoor ik m'n spullen kon pakken en terug kon.
Het gehele spektakel is gefilmd dus er komt een film, weet nog niet wanneer maar het komt in ieder geval! Foto's staan op Picasa te vinden via de link. Leuk dat een heleboel me hebben kunnen horen over de radio! Bedankt voor alle leuke reacties!

groetjes Max

D11 Passed!

Om maar met het goede nieuws te beginnen: PASSED! De eerste check in the pocket op weg naar die glanzende wing.

Vanochtend om half 4 opgestaan en om half 5 op school. De laatste voorbereidingen gedaan en gewacht op m'n checkinstructeur. Hij was iets later dus konden we meteen naar de kist en gingen we na de vlucht de mondelinge overhoring doen.
Gelukkig al veel vroeger in de kou (jawel, het wordt hier zowaar koud!) de preflight gedaan dus we konden meteen weg. Hij vertelde me dat ik het luchtruim van Falcon Field uit moest vliegen en de volledige procedure uit moest voeren om hier weer binnen te mogen komen. Door de lagere temperatuur presteert de motor beter, dus we klommen heerlijk weg. Na wat bochtjes om te kijken of de lucht helemaal vrij is, zag ik de banen van Falcon Field alweer een flink eind onder me liggen. Eenmaal buiten het luchtruim en gestabiliseerd op 3700 voet kon ik wat bochtjes draaien en het weer uitluisteren voor Falcon, een crewbriefing geven (wat gaan we doen en hoe) en de checklists voor de nadering. De toren weer opgeroepen dat ik eraan kwam en vervolgens een minder handige beslissing gemaakt om iets om te vliegen. Uiteindelijk dus met een kleine omweg het circuit binnengekomen en een normale landing gemaakt. Vervolgens nog één zonder flaps (je gaat daardoor harder op het laatst) en een landing zonder vermogen: je trekt het gas dicht en gaat zo snel mogelijk naar het begin van de baan. Ook nog een keer doorgestart toen er gesimuleerd werd dat de baan niet veilig was. Vol gas, flaps weer omhoog en nog een rondje.
Na de laatste landing teruggetaxiet naar school en in de kist al vlug wat gepraat over de vlucht. Uiteraard had hij een aantal punten die beter konden en waar ik op moet letten. Maar daarna zei hij: 'Wednesday is a perfect day to go solo, isn't it? see you upstairs'.
Hij vond het een 'good flight' en vond dat ik veilig alleen op stap kan met de Archer voor hopelijk vele mooie trips!
Nog een mondelinge overhoring gehad over een aantal systemen en de kaart. Ik kon daarna m'n papierwerk invullen en weer terug.
Als het rooster meewerkt, kan ik morgen dus eindelijk SOLO, een belangrijk moment in de opleiding en carriere! Helemaal alleen drie circuitjes boren om daarna m'n das te laten doorknippen en in het zwembad te worden gegooid. Echt onwaarschijnlijk veel zin in en zal ook snel een verhaal hierover plaatsten!

Bedankt voor de reacties!

Morgen D-11 Check!

Morgen sta ik er dan eindelijk op voor m'n allereerste vliegexamen hier in Amerika!
Om 06:30 local time mag ik aan een andere instructeur laten zien dat ik zelfstandig van het vliegveld weg kan komen, via de juiste manier weer terug kan komen en de benodigde (theoretische) kennis heb. Uiteraard zijn de landingen belangrijk en moeten ze vooral veilig zijn. Ik heb er zin in en hoop dat ik hierna snel solo kan!

Na donderdag gevlogen te hebben had ik vrijdag en zaterdag weekend. Vrijdag een klein beetje bij kunnen slapen om daarna bij een solo te gaan kijken. Nog even bijgekomen de rest van de dag en 's avonds besloten dat we maar weer eens weg moesten. Het werd wederom Scottsdale, maar een andere tent dit keer. De sfeer is behoorlijk anders dan het uitgaan in Nederland maar even goed leuk gehad en nog redelijk laat thuis. Twee uur later ging echter de wekker weer omdat Jeffrey en Jeroen solo gingen! De koude douche hielp met wakker worden en na Jeffrey ook nog Jeroen in het zwembad mogen gooien.
'S Avonds met een grote groep gebarbequed bij het zwembad maar aangezien er qua slaap niet heel veel was ingehaald, lag ik voor negenen alweer onder de wol. Zondag werd er namelijk weer gevlogen! Over het algemeen is het weer hier elke dag redelijk hetzelfde. Blauwe lucht, weinig wind en je kan zover kijken als je maar kan bedenken. Zondag was een beetje anders, het waaide namelijk.
Eenmaal op school vroeg m'n instructeur hoe het weer was en of ik wilde vliegen. Hij wilde nog wat crosswind-oefening doen dus opzich ideaal.
Ik wilde graag weg dus snel naar de kist en alles klaar gemaakt om te vertrekken. Nog even het weer uitluisteren: Aai, de wind werd harder. De instructeur stapte in en zei er niks meer over, dus los die touwen en gaan!
Toen m'n hand de gashendel naar voren bewoog voelde ik meteen dat we flink opzij werden geblazen dus flink corrigeren.
Al met al 13 circuitjes gevlogen en kapot doch voldaan uit de kist gekomen. Hard gewerkt en m'n instructeur vond dat ik klaar was voor de check, dus tevreden :).
Toen het rooster werd ingevuld bleek dat ik er voor maandag niet opstond. Vandaag vandaag weer vroeg op school voor een briefing van de instructeur over een aantal zaken m.b.t. solo gaan.
Zo uit eten omdat er weer een nieuwe groep is aangekomen, dat betekent dat wij hier al vijf weken zitten! De tijd vliegt ;)!

Groetjes,

Max

Vliegtripje

Na zeven dagen voor zes uur opstaan is het weekend een welkom moment om wat slaap te pakken en de nodige zaken te leren voordat zondag de cyclus weer opnieuw begint.


Dinsdag de achtste missie gedaan dat wederom alleen circuitwerk was. De wind was een stuk sterker en kwam vooral van opzij waardoor ik flink moest corrigeren om recht op de baan af te vliegen. Wederom dus de landingen geoefend.
Het meest kritieke punt van een landing ligt vlak boven de baan. Als je over de baan komt en het punt nadert waar je je wielen graag wilt hebben, gaat het gas langzaam dicht en breng je de neus langzaam omhoog. Doing this, is het belangrijk de neus recht te houden en te corrigeren voor de wind omdat je dan snel wordt weggeblazen. De kist glijdt door als de snelheid terugloopt en is er een zachte plof te horen is als we neerkomen (als het goed is). Maak je de beweging te vroeg of te snel dan ga je weer omhoog om vervolgens HARD neer te komen. Doe je het te laat, dan vlieg je het glijpad de grond in en voel je dat op z'n zachtst gezegd ook wel. Een prachtig spel waarbij je elke keer die belangrijke inschatting moet maken zodat je mooi en smooth neerkomt.

Vandaag de negende gevlogen waarbij ik eerst vloog, wederom naar Phoenix Regional dat nog steeds echt absurd klein is. Tijdens het uitklimmen Pim de magische radiocalls 'Student pilot first solo' horen maken aangezien hij voor eerst echt alleen wegging! Jammer dat ik er niet bij kon zijn, maar hopelijk snel zelf!
Onderweg een aantal stalls en steepturns gemaakt en 4000 ft. boven het veld trok m'n instructeur het gas dicht: simulated engine failure. Snel de neus naar beneden voor de optimale glijsnelheid en de landingsplaats uitkiezen: in dit geval het vliegveldje. Ik maak snel een planning hoe ik daar zonder motor heen kan dalen en een verkapt circuitje kan vliegen, checklisten doen en de radiocalls maken. Door de hogere snelheid en het gebrek aan motorvermogen is het een steil stuk naar de baan. De breedte van de baan maakte het hier nog iets spannender, maar kwam toch 'gewoon' op de baan ;)!
Hierna nog 3 verschillende circuitjes gevlogen waarna we naar Casa Grande zijn gevlogen. Wederom een ongecontroleerd veld waar je elkaar vertelt waar je zit en wat je gaat doen. Na een volledige landing uitegstapt om te tanken en Michiel vloog het volgende stuk via Phoenix Regional terug naar Falcon.


prachtige blauwe lucht bij de Archer op Casa Grande


Ook een learjet op Casa Grande

Terug op Falcon waren net op tijd om Albert te feliciteren met z'n eerste solo.
Waarschijnlijk kan ik zondag D10 vliegen en alles goed gaat maandag de D11 check.
Een andere instructeur kijkt dan of ik veilig zelf weg kan komen en op verschillende manieren kan landen. We zullen zien, maar nu eerst even weekend waarin er hard geleerd moet worden voor het eerste echte vliegexamen!

groetjes!