Heey allemaal,
Het is weer even geleden sinds het laatste bericht, dus zal ik weer even updaten.
Ik ben inmiddels begonnen (en alweer bijna klaar) met navigatie.
Navigatie met IFR is anders dan met VFR, waar je eigenlijk bijna je hele route zelf kan bedenken.
Nu maken we gebruik van zogenaamde airways (een soort snelwegen in de lucht) die tussen verschillende radiobakens lopen. Vorige week donderdag had ik de eerste twee navigatievluchten, waarvan er een 's nachts gedaan moest worden. Aangezien mijn instructeur niet 's avonds vliegt, werd het wederom 's ochtends heel vroeg. Vijf uur stond ik op het rooster en ik had gepland naar Yuma, een veld in het hoekje van Arizona tegen de grens van zowel Californie als Mexico aan.
Een hoop werk om alles op tijd af te krijgen maar om kwart over vijf hingen we dan toch in de lucht. Het was even wennen met navigeren, maar na anderhalf uur stond ik in Yuma aan de grond te kijken hoe de zon opkwam. Het vliegtuig werd bijgetankt, we haalden een kop koffie en gingen weer terug.
De volgende dag ben ik voor één vlucht naar Ryan geweest, vlakbij Tuscon in het zuiden. Waar ik op hoopte was nog een lange navigatietrip naar Californie samen met iemand anders. Dennis bleek ongeveer gelijk te lopen en zijn instructeur was wel in voor een lange vlucht.
Dus wij zijn begonnen met plannen naar de westkust. Een flink karwei waar we uren mee zoet waren om alles uit te zoeken. De route ging als volgt: Falcon-Yuma (ik), Yuma-Carlsbad, San Diego (Dennis), Carlsbad-Long Beach,LA-Palm Springs (ik) en van Palm Springs naar Falcon vloog Dennis weer. Zaterdagochtend vroeg opgestaan om alles uit te rekenen en het weer te bekijken. Gelukkig was alles in orde dus konden we gaan. Op Yuma (voor de tweede keer in 3 dagen) had ik een zogenaamde PAR-approach gedaan. Hierbij kijk je alleen naar binnen en praat de verkeersleider je compleet naar binnen, met woorden zoals: on glide-slope, right off centerline, correcting. Je hoort wat hij zegt en gaat aan de hand daarvan corrigeren. Deze link laat zien hoe dat eruit ziet in het echt:
Vervolgens vloog Dennis naar de kust, vlak langs de grens van Mexico. Vanwege de drukte op Carlsbad met zakenjets, moesten we tot op het laatst een zo hoog mogelijke snelheid houden, dus spectaculair was het zeker! Heerlijk weer vlakbij San Diego waar we even hebben gegeten. Toen was het mijn beurt om naar Long Beach vliegen, een kort stuk langs de kust waarna ik de ILS daar deed tussen alle airbusen etc. Daarna meteen doorgegaan naar Palm Springs en over LA gevlogen! De stad is bijna niet eens compleet te zien vanwege de immense grootte. Anderhalve week terug liepen we er nog doorheen en zo vlieg ik er zelf overheen, mooie ervaring.
Het werd inmiddels donker en achter de bergen waren de lichtjes van Palm Springs al te zien. Ook op Palm Springs weer bijgetankt en toen was het weer de beurt aan Dennis om ons naar huis te brengen. Kapot maar met een mooie ervaring thuisgekomen en de volgende dag bleek dat ik deze week twee dagen weekend had dus kan ik vandaag en morgen navigatie afronden en aan de examentraining voor IFR beginnen. De D-29 IFR-check verwacht ik dan ook ergens begin- tot halverwege volgende week te hebben. Daarna zijn er vier vluchtjes om weer te wennen aan VFR op de Arrow waarna CPL-5 de officiele eindcheck hier in Amerika is. Het zit er dus bijna op hier, dus jullie kunnen me weer snel op Schiphol in de kou verwachten!
Tot snel,
Cara Bisnis Properti Bagi Pemula
2 jaar geleden
klinkt cool man zo'n tocht.
BeantwoordenVerwijderenook wel leuk om over herkenbare plekken in Amerika te vliegen.
nu nog ff de laatste loodjes.
en zie ik je snel weer op skiphol
tjala