Cross Country en IFR

Een weekje stilte, dus ik zal even bij het begin beginnen..
Na m'n D24 check was ik gepland om direct S25 dezelfde middag te vliegen. Toen ik weer op school kwam en de voorbereidingen aan het doen was bleek dat er een klein kistje van de baan was geschoten (de tweede al deze week). Uit het raam konden we hem aan de kop van baan in het zand zin liggen. Gelukkig had de vlieger zelf niks maar was z'n vliegtuig wel kapot. Aangezien ik aan het eind van de middag stond ging die vlucht helaas niet meer door. De volgende dag was het gelukkig wel gelukt en heb ik gewoon weer landingen en andere oefeningen gedaan.
M'n instructeur was op vakantie dus kon ik pas maandag vliegen. Het bleek dat hij zondagavond vast zat tijdens het overstappen op de terugreis dus maandag was ook nog vrij.
Dinsdag kon ik dus eindelijk D26 vliegen. Op deze vlucht moest ik hem bewijzen dat ik compleet zelfstandig navigatievluchten kan voorbereiden en uitvoeren. Alle voorbereidingen gedaan en naar school gegaan. Het weer bleek niet optimaal met vooral harde rukwinden. Na wat overleg toch besloten om weg te gaan. De wind bleek nog veel heviger dan verwacht en ik vrijwel direct compleet van m'n koers geblazen. Voor het eerst in het vliegtuig misselijk geworden na flinke turbulentie en het proberen uit te zoeken wat m'n afwijking was op de kaart. Het plan was om een rondje om Phoenix te vliegen en toen we aan de andere kant hingen had de wind inmiddels een redelijke hoeveelheid zand en stof de lucht in gebracht waardoor het zicht snel verslechterde. Er waren inmiddels winden van meer dan 30 knopen actief en dat vliegt niet echt relaxed ;). We besloten toch maar terug te gaan naar Falcon geholpen door een aantal radiobakens en een referenties met de grond. Aan de andere kant van de vallei was het zelfs nóg slechter en kregen we geen klaring om richting Falcon te vliegen omdat het zicht te slecht was.
Vervolgens de frequentie opgeroepen die al het grote verkeer richting Phoenix naar de grote banen van Sky Harbour leiden. Zij 'stuurden' ons over Gateway dat nog net genoeg zicht had om doorheen te vliegen. Hoe dichter we bij Falcon kwamen, hoe het beter het gelukkig werd en gewoon met normaal zicht (zelf) kunnen landen. Vrij bizar hoe snel zoiets kan veranderen. De opzet van de vlucht was door het weer wel verpest waardoor ik het tweede deel bij normaal weer moest doen. Aangezien het wederom laat op de dag was kon ik de dag erna niet meer ingepland worden. Achteraf wel een goed verhaal, maar zonde van de vlucht. Vandaag bij een mooie heldere hemel, maar wel weer een stevig windje, laten zien dat ik het alleen kan en de endorsement is binnen :).
De komende vier vluchten zijn solo navigatievluchten waarbij ik dus alleen langere trips ga maken! Ik kan het weekend dus optimaal voor deze vluchten gebruiken.
Voor de rest is het hier een stuk frisser geworden deze week. Overdag wordt de 15 graden nauwelijks gehaald! Heel uitzonderlijk en wel weer even wennen aan deze Nederlandse taferelen. De voorspellingen worden gelukkig weer beter dus het zwembad wordt hopelijk snel weer bezocht!

Groetjes aan iedereen,

Max