Druk weekje en Sedona

Goedemorgen!

Na een drukke week van zeven keer vliegen in zes dagen heb ik nu (verplicht) een dagje vrij. Aangezien de volgende vlucht weer met instructeur is, moet ik wachten tot zondag. Het lijkt er echter op dat dit ook een vrije dag gaat worden omdat hij al vol staat. Ik sta inmiddels op 21 vluchten en de volgende check (D-24) nadert snel, verwacht deze halverwege komende week te vliegen. Zo'n extra dagje vrij is dan nog wel even mooi meegenomen voor het nodige leerwerk!
Even teug naar m'n eerste navigatie, zoals ik had geschreven in het laatste bericht ging ik plannen en daar komt een hoop bij kijken. Ik had gepland naar Sedona via een vallei waar de Verde-river doorheen loopt. Na wat overleggen met m'n instructeur gingen besloot ik op een flinke hoogte vliegen om wel veilig over alle bergtoppen heen te gaan.
De volgende ochtend weer vroeg opgestaan om alle actuele winden voor mijn vlieghoogte op te zoeken en daarmee de koers die ik ging sturen te berekenen. Om 12 uur moest ik de lucht in, maar na wat vertraging ongeveer 1 uur weggegaan. De route was werkelijk prachtig en na een paar koersvranderingen zag ik Sedona met de karakteristieke rode rotsen al liggen in de verte.
We hadden besloten de wielen een keer de grond te laten raken en daarna weer terug te gaan. Het vliegveld ligt op een berg en vanwege de hoogte en evengoed nog hoge temperatuur presteert de motor minder goed. Aangezien dit ook een ongecontrolleerd veld is moest ik constant 'calls' maken waar je bent ten opzichte van het vliegveld. Werkelijk onbeschrijfelijke nadering gemaakt die vlak langs de rode rotsen gaat. Na het landen moest ik de flaps meteen één stand terugzetten zodat we zoveel mogelijk lift hadden om snel weer op te stijgen.


Sedona aiport vanuit de lucht (plaatje van internet)

Op de terugweg moest ik uitwijken naar een ander vliegveld, 'diverten' genoemd. Je simuleert dan dat er iets aan de hand zodat je snel moet bepalen waar je bent en waar je heen wilt. In ons geval was dat Payson, net als Sedona een stuk hoger gelegen dan Falcon Field. Op het moment dat ik moest uitwijken bepaalde ik exact waar ik was op de kaart en waar ik heen ging, vervolgens een rechte lijn getrokken en via een aantal vuistregels grofweg bepalen hoe ver het is en welke koers je moet sturen. Na een keertje de baan te hebben aangeraakt gingen we terug naar Falcon en nog tijd voor een aantal landingen hier. Al met al een hele mooie eerste navigatie-ervaring!
De volgende dag mocht ik S-20 vliegen en besloten volledig aan het landen te wijden op Gateway, waar ik lange tijd de enige was. Toen ik wegging gelijk omhoog gegaan met een MD-80 (passagierstoestel)!
Gisteren S-21 gevlogen waarbij ik erachter kwam dat m'n deur half open stond tijdens het vliegen! Ik zat nog in het circuit dus gevraagd aan de toren of ik mocht landen om hem dicht te doen ;)! Nadat alles weer goed zat weer weggegaan.
Binnenkort weer een update.

Groetjes!

ps. nog een aantal plaatjes die ik vorige week na het vliegen tegen zonsondergang had gemaakt.